آيد آن روز كه من هجرت از اين خانه كنم                   از جهان پرزده در شاخ عدم لانه كنم

رسد آن حال كه در شمع وجود دلدار                           بال و پرسوخته كار شب پروانه كنم

روى از خانقه و صومعه برگردانم                            سجده بر خاك در ساقى ميخانه كنم

حالى حاصل نشد از موعظه صوفى و شيخ                  رو به كوى صنعى واله و ديوانه كنم

گيسوى و خال لبت دانه و دامند چسان مرغ                  دل فارغ از اين دام و از اين دانه كنم

شود آيا كه از اين بتكده بربندم رخت                           پرزنان پشت‏بر اين خانه بيگانه كنم

امام خميني (ره)